۱۳۸۸ اردیبهشت ۲۱, دوشنبه

کبوتر قلبت در گودی دستانم لانه کرده
دستانم را
حتی برای در آغوش کشیدنت
از هم باز نمی کنم
مبادا وحشت زده از آشیانش پرواز کند.

لیلا 21 اردیبهشت 88
در جستجوی نامت
هزران کتاب را ورق زدم
شعرها
قصه ها
افسانه ها
خواندم و دوباره خواندم
حالا همه ی غزل ها را از حفظم
همه داستان ها را خط به خط می شناسم
قهرمان قصه ها همه دوستان من اند
اما نشانی از تو نیست
کجا پیدایت کرده بودم ؟

لیلا بیست اردیبهشت 1388
چشمانم را که باز می کنم نگاهت زنده میشود
تاب و قرارم نیست
دوباره می خوابم !

لیلا اردیبهشت 88

۱۳۸۸ اردیبهشت ۱۸, جمعه

تو

تو نه شعری نه سرودی
نه خیالی و نه خوابی
نه سلامی نه وداعی
غزل قصه ی مایی !

تو نه بارون نه بهاری
نه نسیمی نه سحابی
نه ستاره نه شهابی
تو همان ماه تمامی !

تو نه رودی نه یه چشمه
نه یه جنگل پر قصه
نه سپیدی نه سیاهی
تو همه رنگین کمانی !

نوشته شده در روزهای نوجوانی
یاد آن روزهای خوب بی دغدغه به خیر!




































تو همان رمز حیاتی!















لیلا 18 اردیبهشت 1388
هنگامی که تو را به یاد می‌آورم
و از تو می‌نویسم
قلم در دستم شاخه گلی سرخ می‌شود
نامت را که می‌نویسم
ورق‌های زیر دستم غافل‌گیرم می‌کنند
آب دریا از آن می‌جوشد
و مرغان سپید بال بر فراز آن پرواز می‌کنند
هنگامی ‌که از تو می‌نویسم مداد پاک کن‌ا‌م آتش می‌گیرد
پیاپی باران بر میزم می‌بارد
و بر سبدِ کاغذهای دور ریخته‌ام
گل‌های بهاری می‌رویند
و از آن پروانه‌های رنگارنگ و گنجشگکان پر می‌گیرند
وقتی آن‌چه نوشته‌ام را پاره می‌کنم،
کاغذ پاره‌هایم
قطعه‌هایی از آینه‌ی نقره می‌شوند
مانند ماهی که روی میزم بشکند...
بیاموز مرا چگونه بنویسم از تو
یا
چگونه فراموشت کنم.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
قطعه ی فوق از غادةالسمان شاعره‌ی معاصر و پرکارترین ادیب عرب است. عاشقانه ی بالا از او را بسیار دوست می دارم و لذت
درک این همه لطافت و مهر را با همه ی آنهایی که مثل من عاشق اند تقسیم می کنم.
لیلا

۱۳۸۸ اردیبهشت ۱۶, چهارشنبه

و اشک رازی ست
لبخند رازی دیگر
وعشق سرآمد همه رازهاست
اشک های شباهنگم لبخند عشق من اند

قصه نیستم که بازگویم کنی
نغمه نیستم که زمزمه ام کنی
سرودی پنهانم
در انتظار فریاد شدن

لیلا شانزده اردیبهشت 88
وقتی در خوابی
معصومیت عجیبی از پلکهایت چکه می کند
گونه هایت را طی می کند
و در مسیر خطوط صورتت جاری می شود
و این معصومیت عظیم و
آن چشمهای غمگین
هر بار
مرا غافلگیر می کنند
مثل کشف یک بنفشه ی زیبا
زیر برف
مارس 2009