۱۳۹۰ بهمن ۱۱, سه‌شنبه

گفتی تنت هزار راه دارد برای گمراهی
زن شبانه ام
با تمام اندوهم
خیالم را به خوابت می فرستم
رویایت پر از ستاره های دور می شود
و خنکای ابر مرطوب همچون دهانی نیمه باز
لب های وحشی بودنت را می بوسد ...

لیلا/دهم بهمن ماه 1390

۱۳۹۰ بهمن ۱۰, دوشنبه

ترک ام می کنی
تا تمام شوم
و فراموش نکنم
با تو بودن تمام زندگی ست

لیلا/بهمن 1390

۱۳۹۰ بهمن ۹, یکشنبه

گیسو طلایی و سفیدروست
زن ایده آل تو
زیر چشمی نگاهم که می کنی
سیاهی مو ها و گندم گونه ها را
با دستپاچگی پنهان می کنم ...
با تو خواب دیدن
بی تو بیدار نشستن
شعر خواندن
ترانه شنیدن ...
چه نقشه ها که نکشیدیم
چه کابوس ها که ندیدیم
مرا به به یک پیمانه فاصله فروختی
تو را به یک پیاله درد خریدم
تا صبورانه زندگی را مدارا کنیم
و به فراموشی هم
مومنانه عادت کنیم ...

لیلا/نهم بهمن نود
باشی یا نباشی
هستم تا بدانی
صبوری شرط اول است
و دیوانگی آخرین آن
"بحری ست بحر عشق که هیچش کناره نیست"
صدایم را به دریا می سپارم
می آیی
غربتم را به ساحل می بری
و در چشمهایم غرق می شوی ...
یادم نیست
سردم بود
تا تو آمدی
و شرجی ترین آغوش ها را
برایم به ارمغان آوردی
و نگاهی که
شاخه هایم را شکوفه باران کرد