۱۳۸۸ اردیبهشت ۲۵, جمعه

اندوه از چشمانم سر می رود از رفتنت
خشم می جوشد از لبانم از سکوتت
تردید قل قل می کند در رگهایم از ندانسته های مکررت
هیچ با خودت فکر کرده بودی حتی برای یک لحظه
این اندوه این خشم این تردید بعد از تو
تا دیدار دوباره چه بر سرم می آورد؟

لیلا اردیبهشت 88
ابرها را تماشا میکنم
در آسمان دنبال هم می دوند .
طرح چشمانت کو؟
ازآبی خاطرم محو شده اند ؟

لیلا روزی از روزهای بهار 88
دیگر نه از دوریت بی تابم
و نه به نیامدنت فکر می کنم !
روزها یی را پیدا می کنم
که در حسرتت گم کرده بودم!

لیلا 25 اردیبهشت 88

۱۳۸۸ اردیبهشت ۲۴, پنجشنبه

به هوای در آغوش گرفتن سایه ات
روی سنگفرش کوچه دراز میکشم
برق سبز چشمان گربه ی همسایه
رعشه بر اندامم می اندازد

لیلا 25 اردیبهشت 1388

۱۳۸۸ اردیبهشت ۲۳, چهارشنبه

سنگ می اندازی به دریاچه ی ذهنم
خاطراتت موج میزنند
سنگینی یادت اما
در اعماق خاطرم ته نشین می شود

لیلا اردیبهشت 88
حالا که نیستی
از کفشدوزکی خجالت می کشم
که دانه های شب رنگش را
برای گردن آویزت به من هدیه داده بود
و از سینه سرخی که می خواست
پرهایش بادبزنی در دستان تو باشد
و از پروانه ای که بال هایش را
به من عاریه داد
تا پیرهنت شود


لیلا 23 اردیبهشت 1388

۱۳۸۸ اردیبهشت ۲۲, سه‌شنبه

روزی ده بار صد بار هزار بار عاشقت می شوم
بربال کدام ستاره می آیی
تا همه افق ها را در جستجوی نگاهت زیر و رو کنم؟

لیلا 21 اردیبهشت 1388