۱۳۸۹ اسفند ۲۶, پنجشنبه

من با سایه ات زندگی می کنم

تو با خاطرات من

در تداوم این نبودن مشترک

آسمان رنگ می بازد

لیلا

اسفند 1389

۱۳۸۹ اسفند ۲۵, چهارشنبه

این عقربه های صبور
این ساعت های خسته
روزگار بی تو بودن را ورق می زنند
از آسمانم می گذری و
دامنم پر از بنفشه می شود ...

لیلا
اسفند هشتاد ونه

بوی بهار می دهی

بوی سبزه

بوی عید...

و ماهی سرخ دلم

شادمانه دورت می گردد

لیلا

بیست و پنج اسفند هشتاد و نه

یادت یک حبه قند است
فنجان دلم را
آرام آرام شیرین می کند

لیلا
24اسفند 89

۱۳۸۹ اسفند ۲۰, جمعه

درهفت آسمان همین یک ستاره بس

نگاه تو را چشمهایم رصد می کنند

من از دورترین سیاره ی دوستی

به رویایت پرت می شوم

و صدایی از جنس نور خواب هایت را زمزمه می کند

در دست هایت فرو می روم

و گوشه ای در چین ملحفه ات سر برمی آورم

شب در آسمان تو ثبت می شود و من

ساعت هاست که بیدار شده ام...

لیلا

اسفند 89

پشت هجاها پنهان می شوی

و در هرسطردوباره پیدایت می کنم

با شعرم چه می کنی

که پریشان همچو خیالم به سویت می دود .

درانزوای این واژگان غریب

خط ها تو را کم دارند

که همیشه زودتر از ذهنم به کاغذ می رسی.

و دستهایم که ازهراس نوشتن جوهری می شوند

حروف نامت را عاشقانه در آغوش می گیرند.

می میرم از کلام بلاتکلیف چشم های تو

رهایم کن

بر شعرم ببار !

لیلا

20اسفند 89

۱۳۸۹ اسفند ۱۶, دوشنبه

به ضیافت یک شعر

به تماشای بهار

و به تمنایی که نامش عشق است ...

متبرک باد نامت ای زن

ای حضور جاری

ای خیال سبز

ای طلوع مهر

باشد که تو باشی و عشق و سرود

و جهانی که روزهایش در ستایش بودنت آفتابی شود

لیلا

هشتم مارس دوهزار و یازده