۱۳۸۸ مرداد ۳۱, شنبه

سلام عزیز
بزرگ مهربان
چه خوب ناگفته هایم را شنیدی
و صدایت چه حزن دلنوازی داشت
بیا تنهایی ام را بو کن و
سخاوت دستان عاشقم را در دست بگیر
ای نگاهت طراوت باران
طعم نور
شور مهر
تو با تمام افق های روشن فردا مانوسی و
لحن اندوه را صادقانه می شناسی
مرا به خلوت انس ات بخوان
و برایم شعر را در آینه تفسیر کن
بگذار در برابرت سجده کنم
و سر به مهر عاطفه ات به انتهای خواب سفر کنم.
لیلا جمعه 31 مرداد 88

۱۳۸۸ مرداد ۳۰, جمعه

چرا دلتنگی؟
می دانی و می پرسی
یا می خواهی بدانم که نمی دانی !؟

لیلا 30 مرداد88

۱۳۸۸ مرداد ۲۹, پنجشنبه

از سپیدی کاغذ می ترسم
از اتاق بی پنجره
از تکرارعکسم در آینه
وقتی قرار باشد چیزی ازتو ننویسم
یا نتوانم آمدنت را از دریچه انتظار بکشم
اگر حتی جای بو سه هایت را بر پهنای صورتم پیدا نکنم
از همه چیز می ترسم
حتی از خودم ....

لیلا
29 مرداد 1388

۱۳۸۸ مرداد ۲۸, چهارشنبه

عقربه ها نیامدنت را پا می کشند و
زمان مثل درد بر تنم پاشیده می شود
عادت نکرده ام به نبودنت
بد جور به ثانیه هایم چسبیده ای !

لیلا
عصر بیست و هشتم مرداد هزار و سیصد و هشتاد وهشت
من دوباره زاده شده ام
اما یادم نیست کجا به دنیا آمده ام!؟
حتی امنیت بطن مادر را هم به خاطر نمی آورم!
بالا پوشی از نیاز و
پاپوشی از وهم به پا کرده ام
انگار جایی در حوالی درد
در فصل آخر اندوه حافظه ام را گم کرده ام!
از جایی دور- بسیار دور-
صدایی می شنوم
گویی کسی مرا به نام می خواند : ل ی ل ا
و لبخندی به رنگ صمیمیت
پیکر یخ زده ام را گرم می کند
من دوباره به دنیا آمده ام
شوریده تر از دیروز
و خسته تر ...

لیلا 29 مرداد 1388

۱۳۸۸ مرداد ۲۶, دوشنبه

مهم نیست که زمان را گم کرده ام
نامت را که پیچیده در عطر عسل می نوشم
به آواز پرندگان از جایی دورتر از مه گوش می کنم
انگار تویی که از آن سوی باران صدایم می کنی
برهنه از خوابم بیرون می آیی و
قلبت را که مثل تنور گرم است در دست گرفته ای
می خواهی از شاخه های نور بالا بروی و
بر بام بودنم آفتاب باشی
می خندی و دهانت عطر پونه را تکرار می کند
بعد از طلوعت هراسی از گم شدن در شامگاه خستگی نیست
در باغچه ی دلم سرخی گل های نگاهت
دلتنگی را بی وقفه از من می دزد.

لیلا 27 آگوست 2009
به نفرین زمین دچار شده ام
تو راه به خانه ام نمی بری!
و من همه ی نقشه ها را به باد سپرده ام
هر بار که می پرسمت چرا نمی آیی
تکرار قصه ی هر باره را می شنوم که
- جایی میان من و ما راه را گم کرده ام! -

لیلا مرداد ماه 1388