هیچ موجی به وسعت صدای تو
سرخی دریای دلم را توفانی نمی کند
این که با چه زورقی به وجودم سفر کنی
حقیقت گمشدن در آغوشت را دگرگون نمی کند
فانوس نگاهت را بر شانه ام بیاویز
از سرگردانی به تنگ آمده ام ...
لیلا
28 آبان 1388
دو داستان
۷ سال قبل
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
از حضور هميشه پرمهرتان ممنونم.
پاسخ دادنحذففانوس نگاهت را بر شانه ام بیاویز
پاسخ دادنحذفلیلا جان سلام
بسیار زیبا می نویسی هر روز بهتر از روز قبل.
در مقابل این همه احساس چی میشه گفت!
سلام عالی می نویسی لذت بردم از شعرت خیلی با احساس هستی
پاسخ دادنحذف